Helen Afshan's blog

کوه یخ

Helen Afshan — Sat, 20 Nov 2010 04:09:12 +0000

صدای تو خاموش است، فریادت بیهوده . از لابلای سخت کوه یخ ، حتی اگر روزنه ای باشد،

نیست، گشته ایم ما.

صدایت خاموش است، که تو در درون کوهی از یخ ، آنجا ایستاده ای.

تنها من تو را میبینم ، تنها من تو را میشنوم .

تو ایستاده ای با فریادی بی اثر و میشکنی، نه یخ را ، اندام ظریفت را.

قنداقی و کودکش

Helen Afshan — Sat, 20 Nov 2010 02:38:00 +0000

در این تصور بود که برای رسیدن به آزادی یکبار باید پرواز کند. همواره در فکر پرواز بود، یک رفت ویک برگشت. در این روُیا، به همه چیز دست مییافت.

Chiny Bandzan

Helen Afshan — Wed, 17 Feb 2010 02:25:42 +0000

This is a scene from a full length film "Imaginary Play" representing the culture of Iran's working men in the streets and the housewives working at home all day. These merchants were shouting and sometimes singing about their goods and services in an alley. On the flip side. Housewives got a break by coming out and chatting with the merchants. They also got the opportunity to trade old/used items from their homes and come away with something new for the family.

یک مکالمه تلفنی ، یک لحظه احساس، و یک دنیا عشق

Helen Afshan — Tue, 16 Feb 2010 09:58:45 +0000

هشت شب بود، گوشه سمت چپ، جلوی تخت نشسته و به درخت کاج خیره شده بودم. پدرم گوشه سمت راست، بالای تخت نشسته بود. خوراکش مثل همیشه کباب چنجه بود. ما بچه ها این خوراک را دوست داشتیم اما او از این خوراک که هر روز بتجویز دکتر باید میخورد، بیزار بود. بسختی میجوید.