aha's blog

عید آمد ، ولی باز هم آن زن ارغوانی نیامد ...

aha — Sat, 19 Mar 2011 16:50:27 +0000

دوستان نزدیکم خوب می دانند.
شادی من حد و اندازه ای دارد ، از حدش که بگذرد ، زیر و رو می شوم و می شوم بد اخم و نچسب !
چند روزی بود که بیش از اندازه دنیا با من سر سازش داشت.
حس عجیبی مدام میگفت :
مراقب باش ، بوی خطر می دهد !!!
گذشت ...
چند روز بعد سر تمرین حالم خراب شد و راهی بیمارستان شدم.

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم

aha — Sun, 13 Mar 2011 18:00:20 +0000

حوالی خونه، پارک کوچیکی جا خوش کرده که به ندرت صدای پای کسی توش شنیده میشه.

شاید چون بین چند تا کوچه ی بن بست اسیره، شایدم چون کسی نمیتونه به خودش اجازه ی شکستن حرمت این سکوت سنگین رو بده.

اما من و این پارک، من و درختای خسته اش، من و اون نیمکت های رنگ و رو رفته اش، میتونیم هم دیگه رو درک کنیم.