Fiction
STORY
19-Nov-2009 (one comment)
The best day of my life was when mom bought me the Princess Saba in her long white dress covered with thousands of colorful tinsels. Her lush blonde hair falling over her chest was so shiny that when in stared at them it was like staring into the sun. Her eyes were blue, the type that open and close. Every day I combed her hair, I touch her breasts hoping one day mine would grow like them. My only wish was to become a bride just like the Princess with blonde hair, blue eyes, red lips and white gown>>>
STORY
19-Nov-2009 (one comment)
پرده برزنت آرام آرام شروع کرد به پائین آمدن و دسته موزیک به طور نا هم آهنگی به نواختن سرود ملی پرداخت. دقایقی طول کشید تا سطح آبهای استخر را همه ببینند. ناگهان همه جمعیت از وحشت بر جای خود میخکوب شدند. اسکلت های سربازان گم شده گروهان اول کوندور بر سطح آب شناور بود. سفیدی جمجمه ها زیر آفتاب استوائی می درخشید. آب استخر مخلوطی بود از خون و پوست و امعاء و احشاء سربازانی که بعد از بازگشت از ماموریت سرکوب شورش های انتخابات 12 ژوئن بدون اینکه شنا بلد باشند پریده بودند داخل استخر و همگی غرق شده بودند>>>
STORY
14-Nov-2009 (5 comments)
Near Tehran’s Railway Station, a place once existed which went by the name of Nahieh Dah, or, in more colloquial terms, Joft Panj. Behind gates, the houses of pleasure were securely contained. There were sleeping quarters for the women to which they went, without men, after work. Close by, an orphanage housed their children. The flesh trade wasn’t for every woman, but for those who could and would – there was, if not full protection of the law and society, but at the very least a thin veil of safety.>>>
STORY
09-Nov-2009 (3 comments)
با نگاهى حيرت زده داشت بيرون را نگاه ميکرد. همه چيز اين کشور با جايى که بزرگ شده بود متفاوت بود. خيابان پر از جمعيت بود. هزاران پسر و دختر همسن و سال خودش در دايره هاى کوچک دور هم جمع شده و با شور و هيجان باهم بحث ميکردند. بعضى ها پلاکارد دست گرفته بودند و در هوا تکان ميدادند. سرها بالا پايين ميرفت و دستها مثل خنجر هوا را ميشکافت. در عمرش اين همه آدم عصبانى يکجا نديده بود. فکر کرد،"چه چيزى ميتونه مردم را تا اين حد ناراحت کنه؟" فارسى را با لهجه آمريکايى حرف ميزد ولى خواندن فارسى را بلد نبود هرچند حروف را تشخيص ميداد.>>>
STORY
06-Nov-2009 (4 comments)
He is heavy; God - he is heavy. Panting and thrusting; he finally reaches his climax. The ripples pulsate all over him just as the sweat drips off his jowls, landing, one drop at a time, on my left shoulder. He lets out a sigh. Then almost instantly, he regains his composure and gives me a shy look. I reach below and snake my hand in between us until I arrive at the base of his penis. I hold on to the edge of the condom and gently ease him out. He rolls over and away from me, and drops into a slumber almost immediately. I look at the clock on the bedside table; that was a 20-minute straight screw>>>
LIFE
01-Nov-2009
It wasn't the game itself. I used to go down to the baseball fields near my house in the summers with my bat and a few balls, usually in the mornings when it was still cool and foggy. I wasn't planning on trying out for any team. I didn't even have a group of friends to get together for a game later in the day. But I liked the way the ball flew off my bat when I hit it right, and I was just trying to be a part of what was around me>>>
STORY
01-Nov-2009 (3 comments)
بيصبرانه براى فرار از مملکت روزشمارى ميکردم. يک چمدان هم خريدم ولى من يک لا قبا که چيزى نداشتم با خود به خارج ببرم جز يک مشت خاطرات که همه آنها در رژيم جديد غيرقانونى اعلام شده بودند. اين بود که روزهاى اخر بعضى از خاطراتم را ماهرانه لابلاى جورابهاى کثيف مخفى کردم. چند تايى را قاطى شامپو کردم و دو سه تا را هم چپاندم تو يکشيشه ادکلن فرانسوى و همه را ترو تميز تو چمدان جا دادم>>>
STORY
30-Oct-2009 (one comment)
سالها قبل، پدرو خیلی از سرودهای انقلابی را با حرارت می خواند و باعث جلب جوانان روستائی به ارتش چریکی تازه تاسیس ما می شد که با دولت مرکزی می جنگیدیم و قصد داشتیم حکومت طرفدار آمریکا را سرنگون و ایندولند رابه بهشتی در آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب تبدیل کنیم. ما می خواستیم ملت ما "مثل" مردم شوروی در رفاه و آزادی باشند (آن موقع نمی دانستیم که آنها چقدر بدبخت و فلک زده اند). حالا اوضاع کلی فرق کرده است. پدرو دچار فراموشی شده و تا یک سطر از سرودی را می خواند دیگر بقیه را از یاد می برد. وقتی مرادر حال تفکر می بیند، زود می فهمد که نگران آینده انقلاب ایندولند هستم>>>
STORY
28-Oct-2009 (2 comments)
When I left the Prince's palace carrying a bag of silver coins from the Queen, I shifted back to the shape of the Luminous Old Woman and headed home to my beloved daughter, Torange. The Queen and her consort were puzzled as to who could make an amulet mirror chain and where they could find such a person. They sent the town crier to the snowy streets and alleys and tea-houses to announce that whoever knew how to make a pure mirror chain was invited to make one for the Prince and receive a generous reward>>>
STORY
26-Oct-2009 (4 comments)
"Yes!" The wicked girl shouted and threw herself into his arms. A stench of blood rising from her skin pierced his bones and sent a chill down his spine. The Prince shook his head vigorously to clear his mind of this horrid sensation. He wiped away his tears with his sleeve and took a deep breath, brushed imaginary dust off his shirt and smothered a sigh of frustration. Then he picked up the girl and set her on his horse. Turning back and glancing around, he saw the slim torange sapling leaning towards the sun. He pulled it out of the ground and tied it to his horse>>>
STORY
26-Oct-2009 (4 comments)
گفتم دلم را از قفسه ی سینه ام در بیاورم تا شاید اشک های انباشته ام سرریز بشود ولی نشد. گفتم از هم پاشیده شوم تا شاید فرجی شود ولی نشد. آلیسون نگاهم کرد و گفت؛ بهترین کار این است که وقتی از هم متلاشی می شوی به سمت رودخانه ی مرزی بروی و چهار پاره تن ات را به چهار سوق پرت کنی و از فکر همه ی کوچه های بن بست بیرون بیایی چون بهترین کار همینی است که من پیشنهاد کرده ام.>>>
STORY
22-Oct-2009 (8 comments)
شاید نتوان برای دیوانه شدن آدمها تاریخ و ساعت دقیقی را تعیین کرد ولی در مورد تیمسار حمیدی، افسر بازنشسته گارد شاهنشاهی می شود با اطمینان گفت که وی در ساعت 11:25 دقیقه صبح روز چهارشنبه 19 آگوست سال 2009 به وقت سوئیس در شهر Lucerne و یا به عبارتی Luzernدیوانه شد. شاید واژه دیوانه، کلمه مودبانه ای برای وضعیت ایشان نباشد، تیمسار دقیقاً در ساعت گفته شد، فروریخت و از هم پاشید و پرپر شد>>>
STORY
22-Oct-2009
The Prince recited three of his own poems. Torange loved his poetry and said she could see herself being in love with him and wouldn't mind living with him without any binding contract. However, she needed more time to explore her heart’s desire. The Prince agreed and held her in his arms, his twirling fingers lost in her curls. "I have to leave you here by yourself and go to fetch a set of clothes for you to wear, then I can take you to the city, whether you want to live with me or not." >>>
NOVEL
20-Oct-2009 (4 comments)
چگونه می توانم کار را تمام کنم؟ نخستین ماه بهار به پایان خود رسیده بود و این پرسشی بود که تمام وقت در ذهن ستار می چرخید. ستار نشانی خانه آن مرد پاسدار را خواسته بود اما مریم فقط از محل سکونت او آگاهی داشت. رفتن به آنجا سخت بود. در نتیجه او از نشانی دقیق خانه و حتی مجتمعی که خانه آن پاسدار سپاهی در آن بود نا آگاه بود. ستار دانست که باید به تنهایی عمل کند. در این مورد هیچ کمکی از دختر جوان نمی باید انتظار می داشت. یک روز صبح ماشین را برداشت و به حوالی آن ناحیه رفت>>>
STORY
18-Oct-2009 (one comment)
The Paries within the oranges and toranges perished as soon as the Prince gave them what they had requested, until one torange was left. He did not want to respond to any request coming from the last torange for fear of never having the chance to meet an Orange ‘n’ Torange Girl alive. He was quite upset and didn’t know what to do. Ultimately, the Prince remembered his last feather and decided to seek assistance. He collected two pieces of wood a few meters from the wet bank, rubbed them together with great force, kindled a fire and burnt his last feather to call me>>>
RECENT COMMENTS
MOST DISCUSSED
| Title | Date | Comments |
|---|---|---|
| Who is attacking Trita Parsi? | Nov 14 | 220 |
| NIAC lobby respond! | Nov 17 | 133 |
| I am a supporter of Ahmadinejad.... ask me anything. | Nov 18 | 104 |
| A case-study in defamation and slander | Nov 17 | 72 |
| Nuclear Iran | Nov 12 | 52 |
IRANIANS OF THE DAY
| Person | About | Day |
|---|---|---|
| Rahim Mashaie | Ahmadinejad's closest and most controversial adviser | Nov 20 |
| Elmira with Mom | Dancing to "Gol Pari Joon" | Nov 19 |
| Shabnam Rezaei | Canadian Woman Entrepreneur of the Year | Nov 18 |
| Farhad Kia-Shemshaki | Brave Qazvini student | Nov 18 |
| Ramin Pourandarjani | Suspicious death of Kahrizak detention center physician | Nov 17 |
| Kamran Atabaki | Blows up after he gets prank calls | Nov 16 |
| Yavaran | Firefighter in Uddevalla, Sweden | Nov 16 |
| Bitta Mostofi and Sadra Shahab | Hamid Dabashi interviews rights activists | Nov 16 |
| Glamour Magazine's Women of 2009 | One Milllion Signatures Campaign introduced by Christiane Amanpour | Nov 12 |
| Ehsan Fatahian | Kurdish activist executed | Nov 11 |