-from: israel-iran.org [1]

دوستان اسرائیل عبارتند از آدمهایی مثل آلبرت اینشتاین، سیمون ویسنتال، تقریبا تمامی برندگان جوایز نوبل فیزیک، شیمی، طب، سرشناس ترین آکادمیسین های جهان در علوم تجربی و انسانی. مجرب ترین پزشکان، شاخص ترین هنرمندان سینما، تاتر و موسیقی جهان، گردانندگان صنعت تلویزیون و سرگرمی در غرب و خلاصه هر جا که نبوغ و خلاقیت تکنیکی عصر جدید می درخشد، نشانی هم هست از علاقه به اسرائیل. خوشمان بیاید یا نه.

۲ - دشمن اسرائیل، انسانی است که به شیوه هفت هزار سال قبل می زید، سیمای او، پوشش او، بوی بدن و پاهایش، رفتار او با همسر و فرزندانش، خانه یا غاری که در آن زندگی می کند، کلماتی که برای حرف زدن انتخاب می کند، میزان آگاهی اش از پدیده  های دنیای جدید و خیلی چیزهای دیگر.

دشمن اسرائیل بن لادن است با همان سیما که گفتم، ایمن ظواهری است و یا ابومصعب الزرقاوی. دشمن اسرائیل روح الله خمینی است یا اکبر محتشمی و یا محمود احمدی  نژاد. دشمن اسرائیل ابومصعب الزرقاوی است که مثل پوست کندن خیار، آدم سر می برد جلوی دوربین. دشمن اسرائیل موسوی خمینی است که فتوای قتل نویسنده ای را چون باب میل اش ننوشته است، صادر می کند. خوابنما می  شود و با یک دستخط، هزاران انسان بیگناه یا کم گناه را به کام مرگ می فرستد.

۳ - دشمن اسرائیل جمهوری اسلامی ایران است، جمهوری عربی خلق سوریه، امارات اسلامی افغانستان (طالبان ) و جمهوری خلق عراق (صدام) است.

دوستان و شرکای اسرائیل عبارتند از به ترتیب :‌ ۱ - بلژیک ۲ - آلمان ۳ - سوئیس ۴ -  بریتانیا. کافیست آزادیهای مدنی - سیاسی در کشورهای حامی اسرائیل را با رفتار رژیمهای مخالف این کشور مقایسه کنیم تا تصویر شفاف و بدون خدشه مدنیت در برابر توحش برابر چشمانمان پدیدار شود.

۴ - دوستان اسرائیل جوانان آراسته و مدرنی  اند که شمع در دست برای همدردی با هزاران همنوع خود، صدها زن و مرد و کودک قربانی حادثه یازده سپتامبر، با قبول همه خطرات به میدان محسنی تهران می  آیند. دشمنان اسرائیل صاحبان چفیه پوش چهرهایی ترسناک اند که در غزه، جنین و بعلبک به خیابان می ریزند، برای قتل هزاران انسان بیگناه شادی، هلهله و پایکوبی می کنند، صداهای عجیب و غریب در می آورند و تیرهوایی شلیک می کنند.

۵ - برای دشمنان اسرائیل فرقی نمی کند، تعجب نکنید که آنها دشمن همه چیزهای خوب عالم اند، دشمن موسیقی، سینما، بوسه، دختر و پسری که دست در دست هم راه می روند، دشمن همه خوبیها و زیبایی ها. بمبهایی که در مادرید و لندن منفجر می شود، رفیق حریری، نخست وزیر محبوبی که در آتش وحشت بشار اسد از طلوع آزادی می  سوزد، شهروندان بی گناهی که طعم نفرت بربری دشمنان اسرائیل را می چشند و ...

دوستان من، مشکل دقیقا همینجاست. دشمن اسرائیل، دشمن تل آویو نیست. به شکلی، دشمن نوع انسان شده است در زمانه ما .
نگارنده این خطوط جایزه می دهد به شما اگر بتوانید یک حکومت متخاصم با اسرائیل را معرفی کنید، که شهروندان عادی خود را قتل عام نکرده باشد، یک حکومت دشمن و حتی مخالف اسرائیل را معرفی کنید که از یک روزنامه و فقط یک روزنامه آزاد برخوردار باشد. یک حکومت دشمن اسرائیل را معرفی کنید که زنان در آن حداقل از حقوق برابر با حیوانات برخوردار باشند - سنگسار و شکنجه نشوند.

در اسرائیل، بمبگذاران انتحاری زنده مانده و یا بازداشت شده، از حق انتخاب تعداد نامحدودی وکیل برخوردارند. هزینه وکلا از محل مالیات شهروندان اسرائیلی توسط دولت پرداخت می شود، زندانیان همه حق ملاقات دارند. در سلول انفرادی نگهداری نمی شوند، سازمانهای حقوق بشری و مطبوعات حق دسترسی شبانه روزی به آنان را دارند - مقایسه کنید این حقوق را با حقوق یک نمونه مثلا اکبر گنجی در اوین.

۶ - خوشتان بیاید یا نیاید، دوستی یا دشمنی اسرائیل ملاک انتخاب است میان تمدن و بدویت - این یک حکم راستگرایانه، نئوکنسرواتیو و غیرانسانی نیست. این واقعیت دنیای امروز ماست. قبول ندارید، کاغذ و قلم بردارید، خطی وسط صفحه بکشید، دوستان و دشمنان اسرائیل را یک به یک روی سمت راست و چپ خط حائل روی کاغذ آورید. نوشته خود را چند بار خوب نگاه کنید و بعد لطفا از خود خجالت بکشید، اگر تا دیروز نامتان در کنار بن لادن،‌احمدی نژاد، خامنه ای و الزرقاوی بود.

۷ - اسرائیل پاره ای از هویت تاریخی ما ایرانیان است. کورش کبیر و دیگرانی که مظاهر ایرانیت مایند، در اسرائیل از ایران عزیزتر و گرامی ترند، دشمنان اسرائیل - اعراب افراطی - خطرناکترین دشمنان تاریخی و معاصر ایران زمین اند.
در اسرائیل اما، رئیس جمهور و بسیاری از مقامات عالیرتبه اسرائیل ایرانیانی اند که برخلاف بسیاری از دیگر ایرانیان به ایرانی بودن خود هنوز افتخار می کنند .

اسرائیل یعنی قوی ترین اقتصاد خاورمیانه، شکوفا ترین رشد تکنولوژیک این منطقه از جهان، بالاترین ضریب دمکراسی، رعایت حقوق بشر، آزادیهای مدنی - مطبوعات و حقوق سیاسی شهروندان در خاورمیانه.

جملات بالا به گوش بسیاری از قربانیان ماشین پروپاگاندای نظام اسلامی البته ناآشناست. جملات بالا برای بسیاری از قربانیان ماشین تبلیغات استالین و گوبلز هم نامفهوم است. نگران نباشیم،‌ چرخ زمان به نفع انسان و آزادی می گردد.

دیده قربانیان دروغ، رفته رفته بر حقایق گشوده می شود. ماهها پس از سقوط طالبان، بسیاری از زنان و دختران افغان هنوز باور نمی کردند که اگر برقع را کنار زنند،‌اعدام نخواهند شد، باور نمی کردند که خداوند فعلا تصمیم ندارد زنان بدحجاب را به سگ، خوک و یا حیوانات موذی تبدیل کرده، عذاب نماید. نگران نباشیم. مدتی طول کشید تا دستها پیش رفت، برقع ها کنار زده شد، خوشه ای از مو روی پیشانی ریخت. گل لبخند شکفت و بسیاری تازه حضور زیبای آزادی را باور کردند.

حکایت ما و بسیاری از روشنفکران اسرائیل  ستیز، غرب ستیز، عشق ستیز و خود ستیز نسل دیروز این بود، نگران نباشیم. سطرهایی که از نظر گذشت، تازه آغاز راه است ...

---

www.israel-iran.org/Articles/Articles-Rashedan.htm [2]