خدا مرا مستانه آفرید
گناه یاران را با می خرید
روز هفتم
هنگام خواب نیمروز آفرید
وقتی که آفتاب زمین را گرم کرده بود
در نسیم محزون روح مرا آفرید
آسمان تصویر خود در آب دید
از خجالت او مرا آفرید
کوه مغرور شد از نوازش باد
برای سرافکندگی او مرا آفرید
صحرای تشنه دید جنگل انبوه از دور
از مروت برای گریه چشم او مرا آفرید
در یک لحظه فراموشی ومستی
خدا ناله عاشقان را اینچنین آفرید