وقتي كه ميبينم يك خانم بيمار كليوي در حالي كه گريه ميكنه ميگه : حالا بايد براي دارو گدايي كنيم چون توان پرداخت ماهيانه دويست و پنجاه هزار تومن هزينه داروي سانديمون خارجي رو نداره و دولت سوبسيد اين دارو رو قطع كرده به چي بايد افتخار كنم !
وقتي كه ميبينم استاد شير محمد اسپندار كه موفق به كسب دكتراي افتخاري موسيقي از كشور فرانسه شده و صد ها لوح و جايزه بين المللي داره و استاد مسلم نواختن دونلي است در دي ماه سال گذشته خانه اش در شهر كوچك بمپور واقع در شهرستان ايرانشهردراثر سيل ويران شده و اكنون در چادر زندگي ميكنه و تمام كمك دولت به اون يك چادر و دويست هزار تومان وسايل زندگي و سيصد هزار تومان پول نقد بوده به چي افتخار كنم ؟
به چي افتخار كنم وقتي ميبينم قهرمانان ملي براي معاش تن به هر تبليغي براي بيگانه ميدهند و مينالند از اينكه حق و حقوقشان در داخل پرداخت نشده !
تازه اينها چفيه انداخته اند و يا ابوالفضل گفته اند و مورد الطاف بوده اند والا وامصيبتا !
دولتي كه زرت و زرت به افغانستان و عراق و فلسطين و كشور هاي افريقايي و نهضت هاي فلان بي دريغ كمك ميكنه اما به خودمون كه ميرسه وا ميرسه ! دست و بالش ميلرزه ! انگار ما ناتني هستيم !
فقط بلده هي بگه امت شهيد پرور …امت شهيد پرور !
اقا جان چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است …. حرام است ….حرام است !
---
Links:
[1] http://www.iranianuk.com/article.php?id=26927