ای خوشا چون لاله های کوهها
در بهاران سبز و دامن خون شدن
از نسیم دامن افشان سحر
واله و شیدا و دیگرگون شدن
سی تماشای رخ خورشید خود
بر سر بام جهان بیرون شدن
یا ز انوار رخ دلدار خود
مست گشتن و ز پی اش مفتون شدن
یا پی گلچهره ای لیلا صفت
در بیابان رفتن و مجنون شدن
با تلاش و خواهشی زاندازه بیش
تشنه لب تا ساحل جیحون شدن
یا بباریدن چو میغ کوهها
پس دوان تا برکه و هامون شدن
یا ز باران سرشک چون منی
دامن همچون تویی گلگون شدن
مهرورزان، دف زنان، آوازه خوان
در حصار مهر وی بی چون شدن
یا نیاسودن چو چهری در جهان
همچو او بازیچه گردون شدن