دلی با هزار سوداء
سر پیری شده بی پروا
دلی همیشه گرم جنگ
رها شده در فرنگ
دلی دست دوم ولی با حال
نه فروشی نه مجانی
گرفتنی با مهر و مهار
دلی بزرگ مثل دریا
کسی توش ندیده ریا
دست روش نزار ظریفه
ولی با همه حریفه
یادش رفته که پیره
شاید فردا بمیره
با یک حرف
میره بجنگ نا حق
برمیگرده زخمی با عرق
چند بار وصله خورده
ولی زمین نخورده
دل یاغی
یادش رفته که پیره
به این دنیا اسیره
کی میگفت
«دیگه این دل واسه ما دل نمیشه»
Jan 2008-01-27