در چنين روزي در سال 1312 خورشيدی ابولقاسم عارف قزويني، در دوران مشروطيت  ديده از جهان فروبست.

 ابوالقاسم عارف قزويني فرزند ملا هادي متخلص به عارف در سال 1259 خورشيدی ديده به جهان گشود .

شهرت او بيشتر به دليل سرودن تصنيف هاي ميهني است .

عارف شاعري وطن پرست بود و غزل ها و اشعار زيبا و شورانگيزش از حکايت مهر به ميهن حکايت مي کند .

او در اواخر عمر در همدان گوشه عزلت برگزيد . آرامگاه عارف در همدان واقع است . 

وي علاوه بر تصانيف ميهني ، تصانيف عاشقانه هم سروده است .

تصنيف  دختر پريشان زلف! عارف مبهوت! ،  افتخار همه آفاقي و منظور مني  و ديدم صنمي، سرو قدي روي چو ماهي ، معدود تصنيفهاي عاشقانة عارف قزويني است. 

از مشهورترين تصنيف هاي عارف  که جنبه حماسي ميهني دارد و هنوز هم زمزمه مي شود تصنيف معروف  از خون جوانان وطن لاله دميده "است .

  از خون جوانان وطن لاله دميده     از ماتم سروقدشان سرو خميده 
 در سايه گل بلبل از اين غصه خزيده   گل نيزچو من در غمشان جامه دريده

 چه کج رفتاري اي چرخ  چه بد کرداري اي چرخ  سرکين داري اي چرخ  نه دين داري  نه آئين داري  اي چرخ

---

www.IranMania.com [1]