Arts and Literature

Baby Bride

The best day of my life was when mom bought me the Princess Saba in her long white dress covered with thousands of colorful tinsels. Her lush blonde hair falling over her chest was so shiny that when in stared at them it was like staring into the sun. Her eyes were blue, the type that open and close. Every day I combed her hair, I touch her breasts hoping one day mine would grow like them. My only wish was to become a bride just like the Princess with blonde hair, blue eyes, red lips and white gown>>>

تون تون ماکوتز

پرده برزنت آرام آرام شروع کرد به پائین آمدن و دسته موزیک به طور نا هم آهنگی به نواختن سرود ملی پرداخت. دقایقی طول کشید تا سطح آبهای استخر را همه ببینند. ناگهان همه جمعیت از وحشت بر جای خود میخکوب شدند. اسکلت های سربازان گم شده گروهان اول کوندور بر سطح آب شناور بود. سفیدی جمجمه ها زیر آفتاب استوائی می درخشید. آب استخر مخلوطی بود از خون و پوست و امعاء و احشاء سربازانی که بعد از بازگشت از ماموریت سرکوب شورش های انتخابات 12 ژوئن بدون اینکه شنا بلد باشند پریده بودند داخل استخر و همگی غرق شده بودند>>>

عشق مدیترانه ای

دریا که آرام است چیزی کم دارد
چیزی شبیه عشق مدیترانه ای
و عشق
این ژنی که در سلولهای من
هر روزه متولد می شود
مانند آونگی میان دو هیچ >>>

Pomegranate Planet

This is the time of year when the days grow shorter and darker. It's also the time that my son Niko and I love because it is the season of pomegranates and persimmons. We had the pleasure of partaking in our pomegranate pleasure at the annual Wolfskill Experimental Orchard's fall pomegranate and persimmon tasting day -- which my son has dubbed the "Pomegranate Festival." This year, in addition to going to the actual festival, I volunteered the day before at the USDA National Clonal Germplasm Repository where more than 200 varieties of wild and cultivated pomegranates (largely from Western and Central Asia) are grown, studied, and preserved>>>

حرامزاده

سلام ایران!
من دختر حرامزاده ی توام
پدرانم را می شناسم
ناصرالدین شاه و ملیجکانش
و مادرانم
زنان گیس بریده ی اندرونی ها >>>

ظلمت

شبانگاه است.
خیمۀ خون خطاکاران
گنبد گور دلیران است.
غروب قصۀ قران
طلوع آتش یکتا پرستان است.
شبانگاه است.
>>>

Who are we?

Homa Katouzian’s latest book The Persians is arguably the most comprehensive and learned history of Iran and the Iranian people encapsulated in a single volume in the English language to date. Few authors would be so bold as to take on the mammoth task of writing a history covering several millennia of Iranian history, but then again, few are as qualified as Katouzian for just such an undertaking. And the reason for Katouzian’s success in pulling off such a massive feat, is not only the wealth of experience and learning he has brought to bear in this book, but the tightly argued and analytical structure by means of which Iranian history, from the mythological birth of Kiumars to the Islamic Revolution, is deftly imparted to the reader >>>

Tricks (2)

Near Tehran’s Railway Station, a place once existed which went by the name of Nahieh Dah, or, in more colloquial terms, Joft Panj. Behind gates, the houses of pleasure were securely contained. There were sleeping quarters for the women to which they went, without men, after work. Close by, an orphanage housed their children. The flesh trade wasn’t for every woman, but for those who could and would – there was, if not full protection of the law and society, but at the very least a thin veil of safety.>>>

سربازان سپید روی

و چنین گفت مسافر روزگار باستان:
" سربازانی می بینم پنجاه هزار
 در آهنْ غرقْ تا دندانْ
هفت روز تمام
 روان در صحرای سوزان مصر
 تا واحه ای در جوار سیوا
می سُرایند زیر لب: >>>

My Evening With Orhan Pamuk

Orhan Pamuk walked into the stage and the excitement of hearing him reading from his new book took over my breathing system, inside my veins, my stomach, my eyes, and I felt enchanted by his tall silhouette and the shine in his silver hair. I couldn’t decide which one of his little gestures were the most charming; his subtle smile as he glanced at the audience, or his obvious difficulty in pronouncing some words? At the end, I was particularly captivated by his inquisitive eyes, as if he could still look at the world with amazement>>>

Not Without My Camel

It all started when Gretchen sued Ed for sexual harassment. "Your honor,” she told the court, “this man touches me inappropriately, constantly flirts with me, and always suggests some sort of intimate relation." "How long has this been going on?" The presiding judge asked. "Ever since we got married." Things only got worse. As the result of the suit, Ed lost his job at Frontières Sans Médecins, Borders Without Doctors, because they lost patients with him. He was able to land a job as a proof reader. He painstakingly corrected pages that had been intentionally left blank>>>

One Day

One day, strolling down the streets of Tehran, I noticed that somethings are near and somethings are far. Big deal, I said to myself. Everybody knows there is a here and a there. But why did this thought feel like a find? Why was I inspired by it as though I had just heard a Hafez verse? For some reason, I felt compelled to give life to the sensation so that it can trot out on its own and share itself with other people? Fortunately, I am a Hafez of sorts myself. I work in a different medium, photographs that hang in a gallery instead of verses written in a book>>>

Mosaddeq at the Hague

If you go to the Netherlands
Visit The Hague court of Justice.
On a rainy night
Linger at its closed gate
And look through the iron rods:
There, in that lighted building
Across the rain-laden trees,
An old man stood >>>

چرا ایرانیان – آمریکایی نیستند

ما ایرانیان عزیز که در اقصی نقاط دنیا سکنی گزیده ایم با آشنایی با جوامع غربی و نوع نگاه آنان به زندگی – توانسته ایم به عرصه های جدیدی دسترسی پیدا کنیم. بخشی از هم وطنان ما در ایران هم توانسته اند به بخشهای سرگرم کننده زندگی غربی مانند فیلم و سریال ها (از طریق دی وی دی دوبله شده و نه با تماشای کانالهای ماهواره ای انگلیسی زبان و دیگر زبانها) و شوهای رقص و غیره آشنا شوند بی آنکه بتوانند در آن کشور ها زندگی کرده و نوع زندگی اجتماعی و سیاسی آن کشور های دموکراتیک را تجربه کرده و حتی با آن نوع نگاه آشنا شوند>>>

دختر پشت پنجره

با نگاهى حيرت زده داشت بيرون را نگاه ميکرد. همه چيز اين کشور با جايى که بزرگ شده بود متفاوت بود. خيابان پر از جمعيت بود. هزاران پسر و دختر همسن و سال خودش در دايره هاى کوچک دور هم جمع شده و با شور و هيجان باهم بحث ميکردند. بعضى ها پلاکارد دست گرفته بودند و در هوا تکان ميدادند. سرها بالا پايين ميرفت و دستها مثل خنجر هوا را ميشکافت. در عمرش اين همه آدم عصبانى يکجا نديده بود. فکر کرد،"چه چيزى ميتونه مردم را تا اين حد ناراحت کنه؟" فارسى را با لهجه آمريکايى حرف ميزد ولى خواندن فارسى را بلد نبود هرچند حروف را تشخيص ميداد.>>>

Sale

O’ Shoppers
Words are cheap.
If everything else is expensive,
Words are cheap.
I know it out of experience.
I am assigned to write an essay >>>

سفر "جیش دارم" به ایران!

در این گذر اگر از اندک اشکالاتی که در پایین تشریح میگردد چشم پوشی کنیم، بقیه خاطرات سفرخوب بودند و بعدا درمیان خواهیم گذاشت. فقظ خواستم فردا دوستان نیایند گله کنند و بگویند "تو که میدونستی چرا واسه ما نگفتی." در طول سالها زندگی درامریکا من فقط یکبار به ایران رفتم که آنهم سی و دو سال پیش بود و سرانجام امسال با تشویق دوستان و فامیل مصمم شدم دیداری از وطن تازه کنم. لذا چند ماه قبل چمدان را بستم و با شوق فراوان و پس از انجام امور تجدید گذرنامه و سایر کارهای مربوطه عازم ایران شدم.>>>