POETRY

همه جاهستی

اما به نام تو شک نمی کنند

مرا  تنها در روزنامه های سپید وطن چاپ می کنند

و تو نگاه می کنی

یقین دارم که می فهمی

دستانت

صورت و تعجب ترا پاک می کنند

دوباره از تمام ویترین ها

کتاب فروشی ها

دکه ها فرار می کنی

و هیچ روزنامه ای را به خانه راه نمی دهی

پاییز برگ های مرا در کوچه های سرد صبح پهن می کند

تو نگاه می کنی

و انتظار می کشی

اما روزی

شعر هایم

دیوارهای شهر/ موسیقی خانه تو را فتح می کنند

دیگر انتظار نمی کشی

و  تعجب نمی کنی

آنروز تنها تو و شعرهایم می تپید

و حکایت مرا برای حاضرین اقرار می کنید